onderonsjes met Mondriaan (“Zolang we maar niet aan de bloemen moeten, heh?”)

na keiharde veldafspraken
wij ontlopen het huisarrest (de gezelligheid)
met de opgeruimdheid van roofdieren
wij hongeren niet

diep doorademen
juist nu we plat en lijstloos samenvallen met
je victorie boogie woogie
een parallelle taiga (want)
ik was en bleef een zwijntje:
we zuiveren facebook,
liefst niet!

een drone hangt stil
boven de lawaaiwolken die onze FB spreeuwenboom
dra gaan bevolken:
noteer het geluid
‘naar de natuur’ ondergepoept
inspecteert de avatar een FB vliegenstrip
zwart van de likes

stink er niet in: noteer het gekras, ontdaan van schaduw
in horizontalen
in verticalen
waarlangs de lichtste taigazwijntjes
moeiteloos wegsperen
zonder remspoor maar met jouw heilig geloof in